Recente studies hebben de verontrustende geestelijke gezondheidsproblemen benadrukt waarmee leden van de veiligheidsdiensten in Spanje worden geconfronteerd, vooral degenen die onder hoge stressomstandigheden werken.
Met zelfmoordcijfers onder agenten die drie keer zo hoog zijn als het nationale gemiddelde, richten experts zich steeds meer op het psychologisch welzijn van deze professionals. In de afgelopen maanden hebben twee leden van de Civil Guard in de provincie tragisch hun eigen leven genomen, waarvan een die op ziekteverlof was vanwege depressie.
Dit heeft de aandacht gevestigd op de geestelijke gezondheidsproblemen die de hulpdiensten teisteren, aangezien tussen de 25 en 30 agenten elk jaar door zelfmoord overlijden, terwijl het nationale gemiddelde ongeveer 11 zelfmoorden per dag is.
Federico Gómez Sáez, een gepensioneerde lokale politiechef, legt uit dat het zelfmoordcijfer onder politieagenten aanzienlijk hoger is dan in de algemene bevolking, waarbij sommige eenheden, zoals de Civil Guard, percentages van wel 15% bereiken.
Gómez merkt op dat veel agenten in stilte lijden, omdat ze geen hulp zoeken vanwege het stigma dat aan geestelijke gezondheidsproblemen binnen de wetshandhaving kleeft. Hij stelt dat agenten vaak hun gezondheidsproblemen ontkennen, wat leidt tot grotere lijden.
Om deze zorgen aan te pakken, heeft de Universiteit van Alicante onlangs het Handboek voor Goede Praktijken in Politiegezondheid en -welzijn gepresenteerd. Deze gids is ontwikkeld om potentiële risico’s te identificeren en preventieve maatregelen te creëren voor hulpverleners.
De pandemie benadrukte de noodzaak van geestelijke gezondheidszorg, een behoefte die verder werd benadrukt door recente traumatische gebeurtenissen, zoals de overstromingsramp in Valencia, waardoor veel agenten psychologische zorg nodig hadden.
Ziekteverlof vanwege geestelijke gezondheidsproblemen is de laatste jaren aanzienlijk gestegen. Van 35.000 gevallen in 2018 steeg het aantal ziekteverzuimdagen door geestelijke gezondheidsproblemen in Spanje met 84% naar 66.000 in 2024. Hulpdiensten worden onevenredig hard getroffen, met veel gevallen die voorheen verborgen waren, nu aan het licht komen.
Dit onderzoek heeft tot doel ondersteuningsmechanismen te bieden om agenten te helpen geestelijke gezondheidsproblemen te herkennen en aan te pakken voordat deze escaleren naar ernstigere aandoeningen.
De focus van het onderzoek op het elimineren van het “helden”-stereotype binnen de wetshandhaving, dat agenten ontmoedigt om hulp te zoeken, is essentieel voor het doorbreken van het stigma rond geestelijke gezondheid.
Deze inspanning werd na de COVID-19-pandemie opgestart, met een focus op het aanpakken van stress, angst en depressie die, indien onbehandeld, kunnen uitmonden in chronische aandoeningen zoals PTSS, wat uiteindelijk de werkprestatie beïnvloedt.
De recente overstromingsramp in Valencia heeft de psychologische tol voor agenten verder benadrukt. Velen van hen waren getuige van de verwoestingen in hun eigen gemeenschappen, wat leidde tot een “dubbele slachtofferschap” als zowel eerstehulpverleners als bewoners.
Agenten meldden verhoogde stress door lange werktijden, gebrek aan middelen en blootstelling aan traumatische gebeurtenissen zoals het redden van mensen uit overstromende huizen en het aantreffen van lichamen die door het water werden meegesleurd.
Een belangrijke risicofactor bij politie zelfmoorden is de toegang tot vuurwapens. In feite betreft tot 86% van de zelfmoorden binnen de wetshandhaving in Spanje vuurwapens. Politieagenten, vooral degenen met meer dan 18 jaar dienst, lopen het grootste risico, vaak lijdend aan onbehandelde geestelijke gezondheidsproblemen, depressie en stress door blootstelling aan geweld en traumatische situaties.
Deze uitdagingen worden verergerd door een organisatiecultuur die kwetsbaarheid ontmoedigt en het zoeken van psychologische ondersteuning bemoeilijkt.
Om dit probleem te bestrijden, raden experts aan meer middelen te besteden aan geestelijke gezondheidszorg voor de wetshandhaving en de “code van stilte” te doorbreken die agenten ontmoedigt de hulp te zoeken die ze nodig hebben.
